است كه شيعه ، همواره فرياد مىزند و در گفته‌ها و نوشته‌هاى خود ، آشكارا اعلام مىكند كه سجده كردن ، جز براى خداى متعال روا نيست و سجده كردن بر تربت ، سجده براى خداى متعال است و نه ، سجده كردن براى تربت ! ولى اين مسلمانان سست ايمان ، گويا خوش ندارند كه ميان سجده بر چيزى و سجده براى چيزى ، فرق بگذارند . آرى بدون ترديد ، سجده ، مخصوص خداى متعال است ؛ ولى [ اين كار ] بر زمينى مقدس و خاكى پاك و مطهر ، صورت مىگيرد . سجدهء فرشتگان نيز براى خداى متعال و به فرمان او ، به منظور اداى احترام به آدم ( ع ) بود . آرى ، سجده بر تربت امام حسين ( ع ) از گذشته‌هاى دور ، شعار مخصوص و معروف شيعيان بوده ، از آن مهرها مىساختند و در جيب‌هاى خود مىگذاشتند تا با آن ، نماز به جاى آرند و نيز آنها را در مساجد ، قرار مىدادند . هم اكنون هم مىتوان ، آنها را در مساجد و عبادتگاه‌هاى آنان ، جست‌وجو و مشاهده كرد . چه بسا ، بعضى از مردم عامى و بىسواد شيعه گمان كنند كه نماز ، جز با سجده كردن بر تربت امام حسين ( ع ) درست نيست . « 1 » با اين همه ، اين پندار كه شيعيان نسبت به سجده كردن بر تربت ، متعهد و پايبند هستند ، يا نماز را بدون سجده بر تربت صحيح نمىدانند ، خطايى نابخشودنى است . از جهاتى گفتار اين ياوه‌گويان چقدر به ادّعاى نابخردانهء ضرورت حرام شمردن دستاوردهاى انسان از پيشرفت تدريجى به سمت و سوى كمال ( مثل بلندگو ) ، شباهت دارد و اين ، نهايت درك و فهم كسى است كه از زندگى و مقتضيات ضرورى و اجتناب‌ناپذير آن ، بىخبر است . جالب اينجاست كه بعضى از اين فريب‌خوردگان ، رهسپار نجف اشرف شدند و

--> ( 1 ) . الارض والتربهء الحسينيّه ، صص 47 و 48 .